บทนำ
ทว่า หัวใจเจ้าของไร่หนุ่มกลับว้าวุ่นเมื่อไม่สามารถเขี่ยสาวใช้ออกจากชีวิตได้ เพราะอะไร?
เพราะเขารักสาวใช้ใจง่ายคนนั้นน่ะหรือ? เป็นไปไม่ได้!!
บท 1
สองปีก่อน..
“ว้าว สวยจัง”
ใบหน้าเล็กมันแผลบดวงตาใสแป๋วเบิกโพลงใต้หน้าม้าเต่อแหงนมองพลุหลากสีบนท้องฟ้าตอนสามยามด้วยความตื่นตา นุชนารถ ภาวเรศ หรือ จำปา สาวใช้วัย18 ผู้ติดสอยห้อยตามคุณชมนาดมาถึงไร่ชัชชวาลรีบล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบมือถือขึ้นถ่ายพลุสีแดงรูปหัวใจได้ทันพอดิบพอดีก่อนท้องนภาที่สวยงามจะกลับคืนสู่สภาพเดิม
“อ้าว มัวแต่ยืนบื้ออะไร รีบเข้ามาสิยะหล่อน”
“จ้าๆ”
หญิงสาวผงกศีรษะรีบก้มลงหยิบกระเป๋าใบใหญ่ของเจ้านายเข้าไปในคฤหาสน์ไม้สักหลังใหญ่ ความยิ่งใหญ่ของเสาไม้แต่ละต้นชนิดที่เธอคนเดียวยังโอบไม่มิด โคมไฟระย้ายักษ์ใหญ่บนเพดานห้องโถงกว้าง และภายในตัวเรือนนั้นยังใช้ไม้เป็นหลัก ผสมกับผนังงานหินอ่อนและเพดานด้านบนสีขาวลวดลายสวยเพิ่มความทันสมัยได้อย่างเหมาะเจาะ
“โห สวยมาก” เธออุทานเสียงแผ่วยิ่งกว่าบ้านนอกเข้ากรุง ทั้งที่ตนเองนั้นมาจากเมืองกรุงแท้ๆ
ท่าทางเงอะงะของเธอยิ่งทำให้นวลใยได้ใจเข้าไปใหญ่
“หน็อย รบกวนเวลานอนแล้วยังชักช้าอีก!”
ไม่เพียงแค่ยืนกอดอกมองเหยียดเด็กสาวผมสั้นถึงติ่งหู สาวใช้รุ่นพี่ยังเหน็บแนมเธอทั้งที่เพิ่งเจอะเจอกันด้วยซ้ำ คนถูกบ่นนั้นยิ่งก้มหัวลงต่ำขณะเดินผ่านหน้าไม่กล้าไม่หืออืออะไรสักแอะในความคิดของเธอยังคงรู้สึกเกรงใจ
“นังนวลใย รีบๆไปแบกกระเป๋าช่วยยัยหนูนั่นเลยนะมึง” น้าแจ่ม แม่บ้านวัยสี่สิบเป็นน้าแท้ๆของนวลใยยื่นมะเหงกเคาะกลางกบาลหลานสาวผู้ถือดีอย่างแรง
“โอ๊ยย เจ็บนะน้า”
“แหม๊ ทำตัวยังกับเป็นเจ้านายกูได้ยินนะมึงบ่นอะไร ดีนะที่คุณชมนาดท่านขึ้นไปบนชั้นสองไม่ได้ยินที่เอ็งบ่นน่ะ เดี๋ยวเหอะมึงจะพูดจะจาอะไรก็ระวังหน่อย”
“หนูไม่ได้ว่าคุณท่าน หนูว่านังเด็กนี่ต่างหากล่ะน้า .. เอามานี่ ชิ”
นวลใยกระชากกระเป๋าออกจากมือจำปาอย่างไร้มารยาท
“เบา เบาๆหน่อยอินี่ เอ๊อ เด็กมันเพิ่งจะมาถึงมึงเล่นข่มซะขนาดนี้ เดี๋ยวเหอะๆ ช่วยกันถือนะเดี๋ยวข้าไปจัดหาที่นอนให้นังหนูมันก่อน”
“ไม่ต้องห่วงจ้า แค่รับน้องเบาๆเองน่ะน้า” นวลใยอธิบายอย่างไม่สำนึกก่อนหันมาเหลือกตาใส่เธอ พอลับตาก็ยัดกระเป๋าใบใหญ่ใส่มือเธอตามเดิม
...แค่ย่างกรายเข้ามาก็ดูท่าไม่ดีเสียแล้วจำปาเอ๋ย ไม่รู้จะทนคนนิสัยแย่แบบนี้ได้กี่วัน ..
แต่ถึงอย่างไรเสียก็คงได้แค่บ่นในใจ ในชีวิตนี้ไม่กล้าลาออกไปไหนไกลหรอก ต้องทนจนกว่าคุณชมนาดจะพากลับบ้านกรุงเทพนั่นแหละ
เธอเป็นเด็กกำพร้า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยได้เจอหน้าพ่อเลย ส่วนหน้าแม่นั้นก็เห็นเพียงลางๆจากรูปถ่ายงานเลี้ยงบ้านคุณท่าน รู้จักเพียงว่า เธอเป็นลูกสาวผู้หญิงที่ชื่อเดือนเพ็ญซึ่งท้องไม่มีพ่อ ทนเป็นขี้ปากแม่บ้านด้วยกันทำงานในบ้านเจ้านายจนถึงวันคลอดก็ทิ้งลูกสาวไว้ใต้ต้นจำปา คุณชมนาดเวทนาทารกน้อยที่ถูกทอดทิ้งจึงให้ความเมตตาเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ส่งเสียจนจบชั้นมัธยมจำปาจึงได้ตามมารับใช้ท่านถึงไร่ชัชวาล
คุณชมนาดหย่าขาดกับคุณพิภพคุณปู่ผู้มากรักของชัชวาลโดยแบ่งการเลี้ยงดูบุตรทั้งสองคนคือคุณชัชชายและคุณชยาภา เธอเลือกอยู่กับลูกสาวคนเล็กที่ถอดแบบนิสัยใจคอจากแม่ผู้ที่เลี้ยงดูมาเต็มร้อย คุณชยาภาเป็นนักธุรกิจค้าเพชรสายบุญที่ใครๆต่างก็ยกย่องและนับหน้าถือตาในแวดวงสังคมชั้นสูงซึ่งวีถีทางการใช้ชีวิตต่างจากพี่ชายลิบลับ ชัชชายที่บริหารงานในไร่สืบทอดธุรกิจจากพ่อ มีกิเลส ละโมบไม่รู้จักพอจึงได้พบจุดจบเช่นนั้น
ข่าวการเสียชีวิตของชญาณี ลูกสาวคนโตของชัชชายทำให้อาการป่วยเกี่ยวกับโรคหัวใจของคุณชมนาดทรุดหนักจึงได้รับการผ่าตัดทันที หลังจากนั้นทางไร่ชัชชวาลและคุณชยาภาจึงร่วมมือกันปิดข่าวความวุ่นวายให้ท่านทราบเพราะเป็นห่วง ไม่ว่าจะเรื่องของ ชัชชาย ลูกชายคนโตของคุณชมนาดติดคุกต้องข้อหาหลายคดี หรือแม้แต่ตอนชัชวาลโดนยิง จนกระทั่งสุขภาพของท่านแข็งแรงขึ้นมากจึงยอมบอก คุณชมนาดคิดถึงหลานชายและอยากมาอยู่เคียงข้างเสียตั้งวันแรกที่ทราบข่าวด้วยซ้ำ แต่ติดที่จำปาสาวใช้ที่รักใคร่ดั่งลูกหลานยังเรียนไม่จบ รอจวบจนกะทั่งจำปาสอบเสร็จวันสุดท้ายจึงให้หล่อนรีบเก็บกระเป๋าเดินทางมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน
“อ่ะนั่นที่นอนเอ็ง นอนรวมๆกันกับข้าและนังนวลใยมันก่อนนะ พรุ่งนี้คุณชมนาดท่านจะว่ายังไงก็ค่อยเปลี่ยนอีกที” น้าแจ่มเดินดุ่มๆนำหน้าหล่อนพลางชี้นิ้วไปที่หมอนและผ้าห่มผืนบางวางอยู่บนฟูกสีแดงขนาดกระทัดรัดตรงมุมห้องติดทางเข้าห้องน้ำ
“จ่ะน้า” เธอเดินโค้งศีรษะเมื่อเดินผ่าน หย่อนสะโพกนั่งเหยียดขาพลางบีบนวดเพื่อคลายความเมื่อยล้าหลังจากเดินทางเป็นเวลานานแล้วยังต้องโดนสาวใช้รุ่นพี่เอาเปรียบ ตัวออกสูงใหญ่ดันเลือกถือแค่ใบเล็กเบาๆเพียงหนึ่งใบ ขณะที่เธอขนกระเป๋าใบใหญ่ทั้งสองของคุณท่านขึ้นไปบนชั้นสองกว่าจะจัดของเสร็จใช้เวลาอีกเกือบชั่วโมง
“ข้าชื่อแจ่ม ส่วนอีหน้าวอกนั่นชื่อนวลใย มันปากหมาเป็นประจำตั้งใจทำงานของเอ็งไปทำหูทวนลมอย่าถือสานิสัยมันก็พอไม่ต้องคิดมาก ..ว่าแต่เอ็งน่ะชื่ออะไร”
“ฉันชื่อจำปาจ่ะ”
บทล่าสุด
#86 บทที่ 86 ตามเมียกลับบ้าน
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#85 บทที่ 85 "..ชาตินี้ชาติไหนอย่าได้เจอกันเลย!”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#84 บทที่ 84 “เธอจะไปญี่ปุ่นกับฉันนะ”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#83 บทที่ 83 “ผมสงสารจำปาครับ นายก็ ไม่น่าใจดำเลย”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#82 บทที่ 82 เธอท้อง!
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#81 บทที่ 81 ชัชวาลเป็นอะไร?
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#80 บทที่ 80 ถุงดำ ?
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#79 บทที่ 79 "ให้คิดถึงตอนที่มึงอยากได้มา ใจแทบขาด”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#78 บทที่ 78 แลก
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#77 บทที่ 77 “เมียกูอยู่ไหน!”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง













